لزوم دل نبستن به نعمت‌های فناپذیر و لذت‌های ناپایدار دنیا! (پای درس علی(ع))

امام علی(ع): «به خدا سوگند! اگر هفت اقلیم را با آنچه در زیر آسمان‌ها است به من دهند، تا خدا را نافرمانی کنم که پوست جوی را از مورچه‌ای به ناروا بگیرم، چنین نخواهم کرد! و همانا این دنیای آلوده شما نزد من، از برگ جویده شده دهان ملخ پست‌تر است! علی را با نعمت‌های فناپذیر و لذت‌های ناپایدار چه کار؟! به خدا پناه می‌بریم از خفتن عقل و زشتی لغزش‌ها، و از او یاری می‌جوییم».     نهج‌البلاغه- خطبه224